Misjonarze piszą

wrzesień-październik 2017

Attention: open in a new window. PDFPrintE-mail

„Strażnicy poranka”

Szwecja, jeden z najbardziej zsekularyzowanych krajów Europy, raczej nie kojarzy się z prężnie rozwijającą się wspólnotą Kościoła katolickiego. A jednak…

NIEPOKORNI WIKINGOWIE

Historia Kościoła katolickiego w tym kraju jest długa i barwna. Średniowieczni Wikingowie siali grozę i zniszczenie w ówczesnej chrześcijańskiej już Europie. Długo opierali się przed przyjęciem Ewangelii. Był to lud surowy i wojowniczy, posiadający własne pismo, mitologię i system wierzeń oraz mający głęboką świadomość własnej odrębności kulturowej. Mozolną pracę nad ich ewangelizacją rozpoczął św. Ansgar już w 829 r., zakładając pierwszą chrześcijańską wspólnotę w ważnej dla Wikingów osadzie o nazwie Birka, niedaleko dzisiejszego Sztokholmu. Jego misja okazała się jednak nietrwała, a proces chrystianizacji tego dumnego skandynawskiego ludu długi i mozolny.

KRÓL OCHRZCZONY W ŹRÓDEŁKU

Momentem przełomowym w chrystianizacji Szwecji było nawrócenie się króla Olofa Skötkonunga. Miało to miejsce ok. roku 1000. Pobożna legenda głosi, iż został ochrzczony przez angielskiego biskupa misyjnego św. Sigfrida w źródełku tryskającym przy kościele w Husaby, miejscowości położonej na terenie parafii Skövde, gdzie aktualnie posługuję. Wspomniane źródełko do dzisiaj stanowi atrakcję turystyczną.

PATRON SZWECJI – ŚW. ERYK

Męczeńska śmierć króla Eryka IX Jedvardssona, którą poniósł przeszło sto lat później w roku 1160, w czasie poświęcenia ufundowanego przez siebie kościoła w Uppsali, i jego późniejsza kanonizacja umocniły pozycję chrześcijaństwa i doprowadziły do definitywnej chrystianizacji kraju. Św. król Eryk jest dziś patronem Sztokholmu (jego wizerunek do dziś widnieje w godle miasta), Szwecji i naszej katolickiej diecezji. Ciąg dalszy w nr. 5 „Misji Dzisiaj 2017, s. 16-17.

 

   

Page 1 of 41